با تو نفس کشیدن پایان انتظاره ...

25 شهـــــریــــــــور

 تــــــولـدم مــــبــارک

  ســــــــــــــلام بهونۀ قشنــــــــــگ من بـرای زندگی           آره بــــازم مـــنم هــــــمـــون دیـــوونــه همیشــــگی

  فـــــــــــدای مــهربونیـات چـه می کنی با سرنوشت           دلم واست تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت

  حـــــــال منو اگه بخوای رنـگ گلای قــــــــــــــالیه           جــــــای نـگاهـت بدجوری تو صحن چشمام خالــیه

  ابـرا همــــــــــه پیش مــنن اینجــا هوا پر از غــمه           از غصــــه هات هر چی بـگم جون خودت بـازم کـمه

  دیــشب دلم گرفـته بود رفــتم کنــار آسـمــــــــــــون           فریـــــاد زدم یــا تـــو با یــا منــو پــیـشـت بــرسـون

  فـــــــــدای تو نــــمی دونی بی تو چه دردی کشیدم            حــقیقــت و واسـت بــــگم بــــه آخـر خــط رسـیــدم

  رفــتی و مــن تنها شدم با غــــــــــصه های زندگی            قـسـمـــــت تـــو سـفـر شـد و قسـمـــت مـن آوارگــی

  نـــــــــمی دونی چقدر دلــــم تنگ برای دیـــــــدنت            بـــــرای مـهربونیــــات ، نوازشـــات ، بوسیــــدنــت

  بــه خــاطـرت مونده یکی همیشه چشم بـــــــراهته            یــــــه قاب تنها و کبــــود حـــــــلاک یک نـــگاهـــت

  مـن می دونم همین روزا عشق من از یادت می ره            بـــــــعدش خبر می دن بیــا که داره دوستت می میره

  روزات بلند یا کوتاه ، دوست شدی اونجا با کسی            بیشتر از ایــــن مـــنو نـــذار تو غصـــه و دلـــواپسی

  یــــــــه وقت منو گم نکنی تو دود اون شهر غریب           یـــــــــــــه سرزمین غربت با صد تا نیرنگ و فریـــب

  فـــــــــدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه           غــــــــــم غریبی عزیزم سرد و شکستت نکـنـــــــــــه

  چـــــــــــــادر شب لطیفت و از روت شبا پس نزنی           تنـــــگ بلـــــور آبــــتو یــه وقت ناغـافـــــل نشکـنـی

 اگــــــــه واست زحمتی نیست بر سر احدمون بمون          مــــــــنم تو رو سپردمت دســـت خـــدای مـــهربـــون

  غصـــــــه نخور تا تو بیای حال منم این جـــــوریه           ســـــرفـــــه های مـــکـررم مـــال هــوای دوریــــــــه

  یــــــــادت می یـــاد گریه ها مو ریختم کنـــار پنجره          داد کشـــــــیدم تـــو رو خــــدا نـــامه بـده یادت نــــره

  یــــــــــــــادت می یاد خندیدی و گفتی حالا بذار برم           تـــــــــو رفتی و من تا حــــــالا کنـــــار در منتظــــرم

  امـــــروز دیدم دیگه داری منـو فرامـوش می کـنـی           فــــــــانوس آرزوهامون و داری خـــاموش می کنـی

  گفتــــم واست نامه بدم نــگی عـجـب ، چـه بی وفا           با اینــــکه من خـوب می دونم جواب نامه با خداست

  عــــــکـســای نــازنیــن تـو بـا چــند تـا گـل کنــارم           یـــــــه بــغــض کـهـنـه چـنـد روزه در انـتـــظـارمــــه

  تنــــــها دلیل زندگیــم بــا یـک غمـی دوستــت دارم          داغ دلـــــــم تـــازه می شـــه اســمـت و وقتی می یارم

  وقتــــی تو نیستـــی چـه کنـم با این دل بــهونه گیر          مـــگـــه نــگفتم چـشـماتـو از چشم من هیچ وقت نگیر

  حـــــرف منـو به دل نگیــر هـمـش مـــال غـریـبـیه           تــــو  رفتی من غریب شـدم  چه  دنیای عـــجیـبـیـــــه

  زودتـــــر بـیــــا بـــدون تــو اینجــــا واسم جـــهنم           دیــــــوار خونــــمون پــــر سایـــــه غـــصه و غــــمه

  تـــــــحملی که تو دادی دیــــگه داره تمـوم می شه           مــــــگه نـــگفتی همه جا مال منــــی  تو همیشــــــــه

  دلــــم واسـت شـور مـیزنه ، این دل و بی خبر نذار          تــــو رو خدا با خوبیات رو هـــیچ دلــــــی اثر نـــذار

  اگــه بخـــوام برات بــگم شــاید بــشه صد تا کتـاب          که هر صفحش قصۀ چند تــا درد و چند تا عــــــــذاب

  می گـــــم شـبا ســتاره ها تا می تــونـن دعـات کنن          نـــــــورشون و بدرقـــــــــۀ پاکی خنده هات کنـــــــــن

قسم به جاودانگي ، قسم به شور عاشقي قسم به غمهاي دلت كه

 مثل يك شقايقي قسم به اون تار موهات ، قسم به اين ترانه ها قسم

 به چشمه چشات ، به اشك بي بهانه ها قسم به آبيِ صدات ، به

 اون صداقت نگات قسم به اون دلايي كه عاشقونه مي شن فدات

 قسم به مهتابيِ شب ، قسم به هرچي هوسه قسم به هرچي راه دور ،

قسم به هرچي نفسه قسم به تك خداي عشق ، قسم به كعبه دلت

 قسم به واژه هاي من ، به خوبي هاي باطنت قسم به هرچي تو

بگي ، حتي به اين دوباره ها دوسِت دارم عزيزكم ، اندازه ستاره ها

قسم به اين مسافرا كه خسته از راه مي رسن به اين دلاي

شيشه اي كه بي بهونه مي شكنن قسم به روزگار پير ، قسم به

 جادوگر بد قسم به جادوگري كه از تو كتابا مي اومد قسم به آسمون

 شب ، قسم به اين دلاي تنگ قسم به سرماي زمين ، به اين همه

 چشماي سنگ قسم به اسم تو كه هست اسم شبِ اين در به در

 چقدر دلم تنگه برات ، بيا که دیگه طاقت دوری ندارم

  اگه دلم تنگ می شه خیلی برات من وببخش

                                           اگه نگام گم می شه تو شهر چشات من و ببخش

  من و ببخش اگه شبا ستاره ها را می شمارم

                                                اگه همش پیش همه بهت می گم دوستت دارم

  من و ببخش اگه برات سبد سبد گل می چینم

                                                من و ببخش اگه شبا فقط تو را خواب می بینم

  من و ببخش اگه تو را می سپارمت دست خدا

                                                       اگه پیش غریبه ها به جای تو می گم شما

  من و ببخش اگه واسه چشمای تو خیلی کمم

                                                        تو یه فرشته ای و من خیلی باشم یه آدمم

  من  و ببخش اگه  فقط می خوام  بشی  مال  خودم

                                                           ببخش اگه کمم ولی زیادی عاشقت شدم

یه جا اگه قبلۀ حاجات بود               یه جا اگه جای مناجات بود

صد جا دیگه دار مکافات بود          صد جا دیگه جای مجازات بود

قلبم گرفت ای نازنین                   نفس دیگه نفس نیست

آه این زمین و سر زمین               واسم به جز قفس نیست

تا کی بگم آه ای خدا                    مگه دله درد آشنام

هر چی کشیده بس نیست               رنجی که دیده بس نیست

یه جا اگه قبلۀ حاجات بود              یه جا اگه جای مناجات بود

صد جا دیگه دار مکافات بود          صد جا دیگه جای مجازات بود

قلبم گرفت ای نازنین                   نفس دیگه نفس نیست

آه این زمین و سر زمین               واسم به جز قفس نیست

تو ای عزیزترین کسم                 پشت و پناه من باش

یه تکیه گاه مهربون                  رفیق راه من باش